پارسا‌‌‌نوشت

وبلاگ پارسا صائبى

توضيحات مهاجر هستم و ساکن ادمونتون کانادا. شمارنده و بخش نظرات ندارم. در مورد دلايل اين نداشتن‌ها چندين بار مفصل توضيح داده‌ام. هريک از دوستان اگر نظرى در مورد مطلبى از بنده دارد مى‌تواند لطف کند بهم ايميل بزند يا در وبلاگ خود بنويسد و به اينجا دنبالک بفرستد. ذکر اين نکته هم ضرورى است که در هر جا هر کامنتى به نام من ديده شد که غيرمرتبط با موضوع و يا توهين‌آميز بود، قطعاً اين نظر از بنده نيست. در صورتى که مايل بوديد لينک پارسانوشت را به وبلاگ خود اضافه کنيد جداً محبت مى‌فرماييد اما لطفاً اينجانب را هم باخبر سازيد تا در اسرع وقت به شما لينک داده شود. همه دوستان و خوانندگان عزيز خوش آمدند و حضورشان باعث سرافرازى است.   آشنايان وبلاگ‌دار   آرشيو   04/01/2004 - 05/01/2004 05/01/2004 - 06/01/2004 06/01/2004 - 07/01/2004 07/01/2004 - 08/01/2004 08/01/2004 - 09/01/2004 10/01/2004 - 11/01/2004 11/01/2004 - 12/01/2004 12/01/2004 - 01/01/2005 01/01/2005 - 02/01/2005 02/01/2005 - 03/01/2005 03/01/2005 - 04/01/2005 04/01/2005 - 05/01/2005 05/01/2005 - 06/01/2005 06/01/2005 - 07/01/2005 07/01/2005 - 08/01/2005 08/01/2005 - 09/01/2005 09/01/2005 - 10/01/2005 10/01/2005 - 11/01/2005 11/01/2005 - 12/01/2005 12/01/2005 - 01/01/2006 01/01/2006 - 02/01/2006 02/01/2006 - 03/01/2006 03/01/2006 - 04/01/2006 04/01/2006 - 05/01/2006 05/01/2006 - 06/01/2006 06/01/2006 - 07/01/2006 07/01/2006 - 08/01/2006 08/01/2006 - 09/01/2006 09/01/2006 - 10/01/2006 10/01/2006 - 11/01/2006 11/01/2006 - 12/01/2006 12/01/2006 - 01/01/2007 01/01/2007 - 02/01/2007 02/01/2007 - 03/01/2007 03/01/2007 - 04/01/2007 04/01/2007 - 05/01/2007 05/01/2007 - 06/01/2007 06/01/2007 - 07/01/2007 07/01/2007 - 08/01/2007 08/01/2007 - 09/01/2007   نوشته‌هاى قديمى در فانوس ParsaSaebi AT yahoo.co.uk © لينک به نوشته فراموش نشود. ممنون!

Saturday, August 04, 2007 آخرین پست عبور از آستانه تمام شد. اين وبلاگ ديگر به​روز نمی​شود. تصمیم شخصی درستی است و جای هیچ درنگی هم نیست، نیازی به بازنگری هم. سالها پیش باید می​گرفتمش و هربار به بهانه​ای و شیرینی مصاحبت با دوستی به تاخیرش انداختم. در کنار رنجها و بدیها، بد هم نبود و تجربه​های زیادی بدست آمد. شاید تنها یک عقیده و سلیقه شخصی باشد که از پای این بساط باید به وقتش بلند شد که گرد خاکسترش، خاکستر​نشین می​کند آدم را. چه می​دانم. مهم این است که آدم خلاف رای عقل و وجدانش عمل نکند. دقیق و با حوصله بسنجد و بعد هم به آن -هرچه هست- عمل کند. اینکه در آینده ورای حرفه و تخصص خود و به عنوان کاری شخصی و به​اصطلاح فرهنگی در حد بضاعت خود چکار خواهم کرد، معلوم نیست به هر حال قطعاً به وبلاگ​نویسی برنخواهم گشت. توصیه​ای هم به کسی ندارم. حرفها زده شده و تجربه​ها محک خورده. هیچ رسالتی در درجه اول مهمتر از سلامت، شادی و رضایت شخصی در زندگی نیست. تنها جویای حقیقتی متکثر در میان خود باشیم و یکدیگر را آزار ندهیم. آب را، برای رفع تشنگی خود، از سرچشمه​ها برداریم و گل​آلود نکنیم برای دیگران. با میل و رغبت و با شادی و آرزوی شادکامی برای همه از میانتان می​روم. سرتان سبز، رویاهایتان شیرین و جانتان سلامت باد. "The hour of departure has arrived, and we go our ways - I to die, and you to live. Which is better God only knows." Socrates | Permalink _______________________________________________