دکترای روحانی، آسمانی نباشد؟
ایرادها به مدرک حسن فریدون روحانی، نیازمند پاسخگویی شخص خود ایشان است. اشتباه است اگر بخواهیم به کلیت ایرادهایی که نیک آهنگ و خودنویس وارد میکنند خرده بگیریم (در عین اینکه در جزئیات گاه نحوه وارد کردن اتهامات و از پیش به قاضی رفتنها هم محل اشکال است اما پاسخ طلبی و اصرار بر این هیچ ایرادی ندارد)، بلکه برعکس باید آن را قدر بنهیم، مطالبه پاسخگویی از هر مسئول سیاسی، بخش مهمی از گفتمان مطالبه محور و دموکراسی خواهی است.
خوشبین هستم که ما از مرحله کیش شخصیت و تنزه طلبی سیاستمداران عبور کنیم، آنها را خاکستری ببینیم و "چیز" سیاستمداران (یعنی یقه یا "یخه" آنها را به قول میرحسین) به ویژه وقتی که در مظان اتهام دروغ گویی و جعل مدرک، سرقت علمی یا عدم حضور در کلاس درس قرار دارند، بگیریم. سبز بودن یعنی اینکه یک جایی اصولی اخلاقی هم هست. نمیشود تقلب کرد یا اینکه در برابر اتهام تقلب چنین جدی پاسخگو نبود. سبزیم یا نه؟
البته امیدوار هستم به پاسخگویی و کاش اینکار هرچه سریعتر انجام شود اگر هم خطایی رخ داده است روحانی بیاید واقعیتها را بگوید. تشکیکها جدی هستند و هر چه تعلل بیشتر بیهوده و موجب از دست رفتن محبوبیت تدریجی نزد افکار عمومی است.
Labels: اخلاق, جنبش سبز, سیاست