معمولاً یكی از آنها كه كله پا میشود، عده ای شروع میكنند به كوك كردن این مضمون كه: دیكتاتورها باید از تاریخ درس بگیرند و نمیگیرند! (تلویحاً یعنی حالا كه پس گردنی خوردی آقای دیكتاتور، نوش جانت!)
خوب اینور قضیه هم هست در این سیكل بسته و آنهم وقتی است كه نوبت دیكتاتورهاست و كلاس درس به پا میكنند برای روشنفكران و فعالان آزادیخواه، درست مثل محمد مرسی!
دیكتاتورها میگویند: ما خودبخود خودمان را تولید میكنیم. حالا شما درس بگیرید كه نمیگیرید! (تلویحاً یعنی نوش جان شما هم!)
دموكراسی برای تولد و حیات و بقای خود نیازمند آدمهای دموكرات است. آدم دموكرات هم از آسمان نمیآید، باید در خانواده و كودكستان و مدرسه ساخته شود و جامعه آنرا درست كند. یعنی كه تلاش و آزادیخواهی و جمع شدن در میدان تحریر به جای خودش خوب و قشنگ است، اما مشكل جای دیگری است. تربیت و به میدان آوردن آدم دموكرات كاری است كه چند دهه طول میكشد و نسبی است و یكشبه درست نمیشود. باید تمرین كرد.
این كلاس درس محمد مرسی بود! برسد بدست علاقمندان غیرمتعصبی كه مساله شان مساله محمد مرسی تنها نیست.
ما مردم منطقه باید درس بگیریم و نمیگیریم، نه؟
Labels: تاریخ, سیاست, فرهنگ