نظری پیرامون نوشته "عهدی که با دروغ بسته شد و ..."

نظری پیرامون نوشته "عهدی که با دروغ بسته شد و ..."

دوست عزيزی که مايل نيست نامش برده شود، نظرش را در مورد اين نوشته اين چنين بيان کرده است که با اندکی تغییر همینجا می​آورم:

نباید جانب انصاف را رها کرد و همه تقصيرها را به گردن روحانيون انداخت، مثلاً از مهندس سحابی شنيده​ام که در بحثهای درون شورای انقلاب درباره پیش​نویس قانون اساسی، بهشتی و رفسنجانی اصرار داشته​اند که تعداد حقوقدانان شورای نگهبان بیشتر از تعداد فقهای آن باشند و میگفتند که ما خودمان اعضای صنف خود را بهتر از شما می​شناسیم! یا اینکه بعد از تصویب پیش​نویس قانون اساسی در شورای انقلاب [منظور پیش​نویس دوم است که تاییدیه آقای خمینی و مراجع را هم گرفته بودند] مهندس بازرگان و دیگران [ظاهراً یدالله سحابی و محمود طالقانی هم در این جمع بوده​اند] گفته بودند که نه همینطوری نمیشود پيش​نويس قانون اساسی را تنفیذ کرد، به همه​پرسی گذاشت، ما به مردم وعده مجلس موسسان داده​ایم و باید به قولمان عمل کنیم. بقیه‌اش که البته معلوم است. در همان اولین جلسه (یا اولین جلسات) با یک قیام و قعود آن پیش‌نویس کنار گذاشته می‌شود و تدوین قانون اساسی از نو آغاز می‌شود. این دست گل را مهندس بازرگان [به همراه دیگران] به آب داد و حساب نکرد که در آن روزگاری که هژمونی روحانیون بر سراسر امور و شئون کشور سایه افکنده بود از دل مجلس موسسانی که طبیعتا در چنین جوی روحانیون یا وابستگان به روحانیون در آن اکثریت خواهند داشت چه چیزی در خواهد آمد. و نهایتاً دیدیم شد آنچه که شد! دو لینک زیر را هم در این زمینه برایت میفرستم:

پیش​نویس قانون اساسی در ویکی​پدیا (*)
متن کامل پیش​نویس قانون اساسی (*)


از این دوست بسیار عزیز به خاطر نظراتش و راهنمایی بنده بسیار سپاسگزارم. آگاهی​بخشی و اطلاع​رسانی این دوست عزیز موجب شد که من هم بیشتر در این زمینه مطالعه کنم، کاش کم​کم بشود که ابعاد بیشتری از تاریخ انقلاب و جمهوری اسلامی، بعد از بهمن پنجاه و هفت تا سال شصت را واکاوید و مورد تجریه و تحلیل قرار داد. آری در کنار آخوندها (روحانیون) خیلی​ها مقصر بودند. بحث این نیست که با واکاوی تاریخ همه را دادگاهی کنیم، بحث این است که از اشتباهات تاریخ انقلاب بیاموزیم.