چه میخواهیم؟

چه میخواهیم؟

شب بخير، روز خوش!​ نکند فکر کرده بودیم کروبی شجاع الان یک نفره می آید و کار حکومت (بخوانید خاستگاه خود) را تمام میکند؟ نکند فکر کرده بودیم مشکل ما فقط الان رضا پهلوی یا مهاجرانی یا سروش یا بنی​صدر یا سازگارا هستند؟!

آزادی و جمهوری فدرال دموکراتیک (شخصاً تصویری که دارم این است: حکومت ایده آل آینده فدراتيو است، دغدغه​ها و مطالبات قومیتی را پاس میدارد و اداره امور را به مردم هرمنطقه واگذار میکند، نسبت به دین مردم بی​طرف است اما حضور دین را در عرصه عمومی در هرمورد خاص به رای مردم هرشهر و روستا میگذارد و هرازچندگاه به درخواست مردم همانجا بازنگری میکند) با تلاش جمعی، جدیت، انضباط و اتحاد بدست می​آید، هروقت ما خارج کشوری​ها توانستیم یک کنفرانس چندصد نفره با گروههای مختلف برگزار کنیم، همدیگر را به رسمیت شناختیم و خیل عظیم دانشجویان خارج کشوری توانستیم کنفدراسیون درست کنیم و برای کار مبارزه مسالمت​آمیز و بی​خشونت (نه کنفرانس علمی یا گردش و دیدار دوستان) در خارج از کشور و برای کمک به داخل دست به جیب مبارک کردیم (مثلاً بلیط هواپیما خریدیم و فیزیکی در جاهای مختلف دنیا جمع شدیم) با همین کار کوچک، "کامیتمنت" (که معمولاً دوستان به این کلمه آلرژی دارند!) به خود دادیم که کاری جدی را شروع کرده​ایم، میشود امیدوار بود که ما خارج کشوری​ها هم داریم کاری را اندک اندک به پیش میبریم و از آن به بعد چندسالی کار جدی هدفمند و ایثارگرانه جمعی در پیش داریم (هدفمند بودن، انضباط و تعهد "جمعی" داشتن به کار، شروط لازم هستند).

البته باز همه چیز منوط به تحولات داخل کشور و خواست مردم در داخل خواهد بود. بر خلاف مد روز معتقدم مرزبندی​ داخل و خارج متاسفانه بشدت جدی است و با حسن​نیت و تئوری​پردازی و توپ و تشر روشنفکری و رسانه​بازی برداشته نمیشود. کسی راه بهتر و در عین حال واقع​ بینانه​​تری سراغ دارد، گردن ما هم از مو باریکتر است.

کار زمین مانده زیاد داریم که تلاش و مبارزات کلیکی کارهای خوبی هستند برای شروع آن​کارهای بزرگ اما اصلاً کافی نیستند. همانطور که یاحسین/میرحسین کشیدن مردم مظلوم در خیابان هم علیرغم همه ایثارگریها از جایی جلوتر نمیتواند برود و اعتصاب نیاز است، اعتصاب هم پول میخواهد. کسی حاضر است دست در جیب مبارک کند یا نه؟

این شوک خوبی بود. از خواب گران بیدار شویم، اگر واقعاً آزادی و عدالت میخواهیم. اگر هم نه که هیچ. منتظر حوادث و بخت و اقبال خواهیم نشست!