برنامه نوروزی بی​بی​سی فارسی

برنامه نوروزی بی​بی​سی فارسی

امسال برنامه نوروزی بی​بی​سی فارسي، خيلی بهتر بود و در حد خوبی جذاب و متنوع بود. البته اشکالاتی هم داشت که همینطوری به چند نمونه اشاره میشود:

الف) موسيقی خيلی زياد بود و کمتر به مهمانان برنامه اجازه حرف زدن داده شد. بهزاد بلور هم آدم توانا و اهل فنی است در شناخت همه گروههای موسيقی اما انصافاً نميدانم چه اصراری دارد که نشان دهد آدم بانمکی است! مسابقه هفت خوان رستم بهزاد که دیگر خیلی بی مزه و لوس بود.

ب) پونه قدوسی و سياوش اردلان خیلی خوب بودند در آن اجرای زنده طولانی و نفس گير، بهزاد بلور هم خوب بود اما ای کاش مجری ها تنوع بيشتری ميداشتند و از کسان ديگری هم دعوت ميشد که بخشی از کار اجرا را برعهده بگيرند

پ) خواندن غزلی از حافظ در آن شرايط و زير نورافکن کار سختی است. بهزاد بلور يک ديوان خطاطی شده را بدست فرامرز اصلانی داد و او هم نتوانست بيت دوم را بدرستی بخواند و بهزاد به جای اينکه به او کمک کند گفت همين يک بيت که خوانديد کافی است! اصلانی هم پاک گیر کرد و کمی هم دلخور شد و آن را به نور افکنها نسبت داد.

ت) در انتخاب بزرگان ايران زمين در مورد بوعلی سينا هم پونه قدوسی و هم کارگردان و تهيه کنندگان برنامه يک سوتی باورنکردنی بزرگ دادند و ضمن معرفی بوعلی سينا در حاليکه تصاويری از اصفهان (سی و سه پل را برای بیست ثانیه) و نیز آرامگاه بوعلی در همدان را (برای دو سه ثانیه) داشتند نشان ميدادند ادعا کردند که بوعلی سينا چهارده سال آخر عمرش را در اصفهان (!!) گذرانده بوده است که موجب شد بنده باقلوايی که با اجازه در دهان گذاشته بودم در گلويم بشکند و چيزی نمانده بود که خفه شوم! این دیگر حیرت برانگیز بود! یک سوتی دیگر پونه این​ بود که امسال را سال ببر اعلام کرد که عنوانی چینی است، سال ما می شود پلنگ نه ببر! خوشبختانه اینبار باقلوایی باقی نمانده بود!

پی​نوشت: دوستان ناشناسی که ترجيح ميدهند ناشناس بمانند و البته بعضی از آنها درس اخلاق در نقد هم میدهند (!)، همچنان اصرار دارند که بوعلی در اصفهان دفن شده است. لطفاً به بحثهايی که در بخش نظرات درگرفته مراجعه کنيد. چکيده جواب بنده به اين دوستان این است که: بوعلی در همدان دفن شده، مگر اینکه خلافش ثابت شود که هنوز نشده (!) و بحث فنی و روشمندی هم در این مورد تا آنجا که بنده میدانم در نگرفته. بنده هم ادعای سواد و دانش تاریخ و باستانشناسی نکردم، نشسته بودم خیر سرم برنامه نوروزی بی​بی​سی فارسی تماشا میکردم که ناگاه چیزی گفتند که خلاف باورهای اکثریت مردم دنیا و تمام دایره المعارف ها و دانش عمومی عالم بود!

بی​بی​سی باید در یک جمله هم شده اشاره ای به این موضوع و تشکیک در این زمینه میکرد. بنده تعصبی هم مانند دوستانی که به نظر میرسد اصفهانی باشند، ندارم. بوعلی فرزند ماورا النهر است نه همدان یا اصفهان. بوعلی حتماً مدت بیشتر سالهای آخر عمر پربارش را در اصفهان پایتخت فرهنگی ما بوده است. اما این گزاره با جمله "بوعلی چهارده سال آخر عمرش را در اصفهان بسر برد" (بدون اینکه کوچکترین اشاره ای به همدان شود و تنها برای دوثانیه آرامگاه بوعلی را نشان دهند و بیست ثانیه اصفهان را نشان دهند) فرق دارد و بی بی سی لازم بود در این زمینه که طرفدارانه وارد شده و خلاف باور عمومی عمل کرده است، دست کم توضیح بیشتری میداد نه اینکه بدون اینکه اشاره ای به این ابهام بکند که: "پس چطور قبر بوعلی از همدان سردرآورد؟" اشاره ای هم به این موضوع نکند که در همان چهارده سال آخر هم دست کم دوبار بوعلی برای مدتی در همدان بوده است(!) به هر حال ایراد به بی بی سی گمانم وارد است. امیدوارم دوستان بی بی سی فارسی اگر اینجا را میخوانند، ای کاش در فرصت مناسب این موضوع را باز کنند و به یک گزارش یکطرفه تعجب برانگیز و کوتاه خود در زمان استثنایی و پربیننده ویژه برنامه نوروزی اکتفا نکنند.

پي​نوشت دو: ضمناً مخلص همه دوستان اصفهانی هم هستم. تعدادی از بهترين دوستان بنده اصفاهونی هستند و آدمهايی شیرین و دوست داشتنی. هربار که احمد سلامتيان در برنامه​ای می​آيد واقعاً آدم لذت می​برد از شيرينی و نکته​بينی و خوش​ذوقی اين پيرمرد. حتماً شما هم تماشا کردید، در برنامه نوروزی صفحه دو هم از زبان اصفهانی​های قدیمی خواند: "ای سال بری که برنگردی، مردا رو اخته کردی، زنا رو شلخته کردی، دوکونا رو تخته کردی" !! (البته منظورش سال پیش نبود). از بی​بی​سی بسیار سپاسگزاریم. عیب می جمله بگفتی هنرش نیز بگوی. گفتم به جان کروبی، گفتم. حالا این هم یکی از موسیقی های ویژه برنامه زیبای بی​بی​سی که همانطور که گفتم جای تحسین داشت. دریا دادور و موسیقی زیبای "ماه پیشانو"ی شیرازیها که دوروز است در کله بنده بصورت استریو فونیک پخش میشود: "گفتمش چرا ماه پیشانو نامهربونی؟ گفت میخوام بسوزونمت تا قدرم بدونی، گفتمش فدای غمزه گردم، دلخوشم که تو رو نومزه کردم، [این "نومزه" بی​نظیره!] پیش پات میشینم دو زانو، آخ ماه پیشانو جان ماه پیشانو"، "گفتمش برات خونه میسازم از خشت و گل، گفت اگه دوسم داری جام بده تو خونه دل ..."