چند روز در سرزمین کوبا (۱)

چند روز در سرزمین کوبا (۱)

اشاره: شرمنده​ام از نوشتن منسجم یا در قالب روزنوشته​های سفر. تکه تکه از ولایت فیدل هرچه به نظرم به عنوان یک توریست میرسد بتدریج می​آورم. دوستان عزیز همسفر آرش و کتایون هم خودشان منسجم​تر خواهند نوشت.

کوبا سرزمین عجایب است. تضادهایی که به آسانی قابل هضم نیستند. مردمانش ذاتاً مهربان و خونگرم هستند اما معمولاً آدمهایی هستند که یا کار آدم را همانجا راه می​اندازند یا اصلاً نمی توانند کاری بکنند و بعد از قدری سرگردانی، به تو دلداری می​دهند که نگران نباش! آدمهایی که گاه ناشی​گری میکنند و توریستها را معطل میکنند یا برنامه را آنطور که عشقشان میکشد اجرا میکنند، اما بعداً میخواهند با محبت و مهربانی به زور هم که شده جبران کنند! آدمهایی عشقی و بی​خیال و بی​فکر با همین نداری و توزیع عادلانه تنگدستی میسازند و سعی میکنند خودشان را شاد نگه دارند. بسختی بشود فهمید که آدمهای کاملاً راضی و خوشحالی هستند یا نه. اما چون کمتر بساط جشن و شادی مردمی به مناسبت سال نو در شهر دیده می​شد، به نظر میرسید که در درون راضی نباشند اما به هر حال بیخیال هستند. بشدت هم می​ترسند از ابراز عقیده سیاسی.