مصطفی تاج​زاده و "ناگفته​ها"

مصطفی تاج​زاده و "ناگفته​ها"

به قول ظریفی، حکایت "ناگفته​ها" هم حکایت سیرترشی هفت​ساله ملانصرالدین است که اگر قرار بود "ناگفته​ها" را بگویند که دیگر "ناگفته" نمیشدند!

سالهاست که هرازچند​گاه در این مورد به شهادت آرشیو همین بلاگ، مینویسم. امروز هم دوباره داغم تازه شد. کاش مصطفی تاج​زاده، "ناگفته​های انتخابات مجلس ششم" را با اسناد و مدارک تقلب باند احمد جنتی (که با چراغ سبز "رهبر فرزانه" نیز همراه بود)، در اختیار رسانه​ها قرار میداد.

ای کاش تاج​زاده شجاع قاعده بازی را بهم مي​ريخت و اجازه نمیداد آن اطلاعات تقلب ناخواسته وجه المصالحه قرار گیرد و مجوز فعاليت اصلاح​طلبانه سياسی ایشان و دوستانشان باشد که البته فضایی بود برای فعالیتهای انتخاباتی آنها، ايکاش جناب تاج​زاده کار بهتر را انجام میداد تا امثال احمد جنتی و "آقا" دستشان رو شود و به دست بردن در آرای مردم بیش از پیش حریص​تر و طماع​تر نشوند و تقلبات گسترده بعدی اتفاق نمی​افتادند.



امروز که سخنان کوتاه او را در دادگاه خواندم بر شجاعت و پایمردیش آفرین فرستادم. با اینکه نگاه بسته امام پرستانه سازمان مجاهدینی و مشارکتی او را نمی​پسندم اما به این پایمردی و جدیت همیشگی ایشان درود میفرستم. کاش همه مانند ایشان شجاع، جدی، مصمم و استوار بودند. راه آینده ایران از پایبندی به نظم و جدیت در کنار شفافیت و عمل به دموکراسی میگذرد.

باشد که به زودی زود از اسارت اشقیاء رهایی پیدا کند و روزی تحلیل کند که چرا اینکار را در آن زمان نکرد.